Contact

St. Servaasklooster 36
Maastricht
6211 TE
043 3101650
stichtingkinderleven@gmail.com

Gewoon

13-10-2015 14:16

Vraag van ouders: Onze dochter van acht was als kleuter heel creatief. Ze bedacht de leukste dingen. Maar tegenwoordig vliegt van de ene activiteit in de andere, ze maakt niets af, en ze kan zich niet meer zelf vermaken. Hoe kan dat?

Hechten heeft met contact met jezelf te maken….

Dit meisje reageert steeds op iets nieuws en gunt zich te weinig tijd om alles te verwerken. Staat zij hiermee niet in een rij met vele anderen? Veel kinderen stoppen hun energie meer in ‘buitenlandse’ dan in ‘binnenlandse zaken’. Zij zijn zó gewend overal op te reageren en voortdurend afgeleid te worden door bijvoorbeeld computer of tv, dat ze ontwend zijn ‘gewoon thuis te zijn bij zichzelf’, te mijmeren, te dromen of te denken.

Als je lange tijd je huis in- en uitvliegt zonder op te ruimen, wordt het een rommel. Zo ontstaat in je binnenwereld ook een rommeltje als je in hoog tempo nieuwe indrukken opdoet. Dat geeft veel onrust en daardoor kun je je minder goed concentreren of creatief denken. Deze rommel en dus onrust komt het kind tegen als hij of zij even wat meer tijd heeft voor zichzelf. Om de onrust te ontlopen moet het kind steeds meer afleiding zoeken. Hardere muziek, nieuwe computerspelletjes, ruigere feestjes, nog meer spectaculaire uitstapjes….

“Boeit niet”, roepen kinderen onmiddellijk als een gebeurtenis in hun ogen nogal gewoontjes is. En als het een beetje tegenzit is het saai: de les, de juf, het feestje….

Ik gebruik de volgende vergelijking: Stel dat je op een zomerse dag van huis gaat om in het bos te wandelen en later op de middag verschijnen donkere wolken aan de hemel. Dan ga je gauw naar huis als je weet dat je alle ramen en deuren open hebt laten staan. Als je eenmaal thuis een ravage aantreft van natte papieren, klepperende ramen en vochtige plekken op het parket, dan sluit je allereerst de ramen en de deuren, je ordent de papieren en pas dan kun je gaan zitten.
De buitenwereld is als de wind en de regen. De binnenwereld is als het huis. Soms moet je de ramen en deuren dichtdoen, dus je ogen en oren afsluiten. Je laat alle indrukken zakken en raakt weer vertrouwd met je eigen gedachten en gevoelens. Daarna komen ook creatieve ideeën te voorschijn.

Volgens mij is dit de belangrijke opgave voor ouders in deze tijd: hoe brengen we onze kinderen terug ‘thuis’, gewoon bij zichzelf? “Meer rust in huis en saaier worden”, denk ik meteen. Door de dagen volgens eenzelfde patroon te laten verlopen met regelmaat en structuur. En af en toe momenten van stilte creëren door de geluidsinstallatie, computer of tv uit te zetten.
Laatst was er een meisje bij mij op bezoek. Ze zat rustig wat voor zich uit te kijken. Ik vroeg wat ze aan het doen was. Ze zei: ”Nou…gewoon….”. Gewoon, dat klinkt tegenwoordig heel bijzonder.